Kamer13 Communicatie

Bericht uit de hel

2012-01-28T01:59:00.002+01:00

In de Duitse Bondsdag hield Marcel Reich Ranicki op 27 januari niet zomaar een toespraak.

Wilders krijgt de absolute meerderheid

2012-01-16T23:20:00.001+01:00

daarvan droomt Daniel Cohn Bendit in Tegenlicht op 16 Januari 2012.

Ik heb gehoord jullie willen niets leren

2012-01-10T13:35:00.000+01:00

Immerhin Brecht. Vandaag hier gedicht van de dag.

Ich habe gehört, ihr wollt nichts lernen

Bertolt Brecht *1898

Ich habe gehört, ihr wollt nichts lernen
Daraus entnehme ich: ihr seid Millionäre.
Eure Zukunft ist gesichert - sie liegt
Vor euch im Licht. Eure Eltern
Haben dafür gesorgt, daß eure Füße
An keinen Stein stoßen. Da mußt du
Nichts lernen. So wie du bist
Kannst du bleiben.

Sollte es dann noch Schwierigkeiten geben,
Da doch die Zeiten
Wie ich gehört habe, unsicher sind
Hast du deine Führer, die dir genau sagen
Was du zu machen hast, damit es euch gut geht.
Sie haben nachgelesen bei denen
Welche die Wahrheiten wissen
Die für alle Zeiten Gültigkeit haben
Und die Rezepte, die immer helfen.

Wo so viele für dich sind
Brauchst du keinen Finger zu rühren.
Freilich, wenn es anders wäre
Müßtest du lernen.

Realpolitik

2011-11-15T18:49:00.003+01:00

Ik wil ook eens kanselier worden...zegt Angela Merkel - Meisje, ben je stoned?, antwoordt Helmut Kohl.

Angela Merkel vind ik zowiezo (sowieso?) geen sterk politiek leider, zegt "politiek leider" Constant Kusters vanavond in Een Vandaag.

Het woord is een machtig heerser

2011-10-04T17:13:00.001+02:00

Hoe beelden een werkelijkheid liegen kan men lezen in het essay "Taal, beeld en werkelijkheid" van Hedda Maria Post.

Jetzt ist genug

2011-10-03T16:26:00.001+02:00

Wenn schon, heisst es `Jetzt ist ES genug`, aber wichtige Details übersieht die Schweizer Volkspartei öfter. An allen Schweizer Bahnhöfen wird man mit diesen Plakaten zur Wahl in drei Wochen begrüsst, da mag keine Ferienstimmung aufkommen. Die SVP wird wiederum mit Abstand die meisten Stimmen erhalten.

Das Original sieht so aus:

und erinnert hieran:

Wilders, de vreugdeloze Peter Pan van de vreemdenhaat

2011-09-10T20:54:00.000+02:00

'Wilders ist zunächst einmal Frisur: eine weißblonde Mähne, streng zurückgekämmt, eine von fester Hand gebändigte, im Moment des Heranbrausens eingefrorene Sturmflut, die ihrem Träger ehrenvolle Vergleiche mit Goethes oder Beethovens Haarpracht eingetragen hat. Aber vor allem lenkt das Haupthaar ab von dem, was sich darunter befindet: ein knabenhaftes Gesicht von scheinbar ewiger Jugend, weich und ausdrucksarm, mehr Teig als Cäsar, ein freudloser Peter Pan des Fremdenhasses.' (FAZ, 5.9.2011)

We schieten niet met een kanon op een mug

2011-09-02T00:25:00.000+02:00

Klein Duimpje versus US

2011-04-03T17:33:00.002+02:00

Europarlementariër Sophie in 't Veld maakt zich hard voor burgerrechten en gelijke behandeling. 'Privacy heeft te maken met gelijke rechten, gelijke behandeling, recht op anonimiteit en recht op het maken van eigen keuzes. Waar die rechten onder druk staan, kom ik in het geweer'. Lees het hele interview van Hedda Maria Post hier.

Leven en werk van Benedictus Spinoza

2011-04-03T17:18:00.000+02:00

De Belgische denktank Liberales publiceerde onlangs het artikel van Hedda Maria Post over Spinoza.

Het maakbare lichaam

2011-03-20T23:23:00.000+01:00

Ik kijk naar de foto’s van mijn twee oma’s. Twee vrouwen die op de foto’s (kiekjes heette dat toen) die ik in mijn handen heb, in de vijftig zijn. En ze zien er uit zoals vrouwen er in die tijd uitzagen; als oma’s zonder opsmuk in bloemetjesjurken. Beiden waren ze bijzondere vrouwen. De ene, boerendochter van het Hoge Land, geboren in 1898, studeerde en werd lerares, werkte tot ze vanwege haar huwelijk moest stoppen met haar baan, voedde twee dochters op -alleen want opa was ingenieur en legde in China, Curaçao en elders havens aan, scheidde na de oorlog en ging opnieuw lesgeven.

Mijn andere oma bracht acht kinderen groot, had dienstmeisjes, een tuinman, twee zomerhuizen, kortom geen financiële zorgen. Voor de feministische golf waren ze al geëmancipeerde vrouwen.

Het feminisme kwam, de pil, de vrouwen werden bevrijd. Maar met de voordelen van de emancipatie kwam er nieuwe druk op vrouwen, de imperatief deed haar werk: alles wat kan moest ook. Kinderen, studeren, werken, carrière, echtgenote, gastvrouw, sporten, vakantie, meditatie, mantelzorgen, en representatief zijn. En de valkuil is dat vrouwen dat alles konden en kunnen.
De grootste valkuil op dit moment is de valkuil van het maakbare lichaam. Dat we zoveel kunnen, ontsloeg ons niet van de plicht die nu steeds dwingender wordt: te voldoen aan de beelden die via de media de wereld in gegooid worden, de perfecte geboetseerde vrouwen met rimpelloos gelaat. Een sterke cynische industrie maakt vrouwen alsmaar onzekerder over haar lichaam. Omdat we tot nu toe aan alle verwachtingen en eisen, al die imperatieven, konden voldoen, denken we ook dit te kunnen.
Maar wordt het niet tijd om nee te zeggen, te zeggen dat hier de grens is? Wat is er mis met ons eigen lijf, wat is er mis met de tijd, wat is er mis met dat je kunt zien dat je leeft en geleefd hebt? Mogen we alsjeblieft weer (geëmancipeerde) oma’s worden met grijze haren in een bloemetjesjurk?

Weimar

2011-03-20T23:14:00.001+01:00

Niet de Kamer13 leasebak, maar ons privevehikel bracht ons naar Weimar, stad van het Bauhaus, Goethe en Schiller. Behalve bier, brood en braadworst biedt deze stad ook plakatieve leermomenten.

Wat heeft Duitsland nog meer te bieden? Natuurlijk 12500 kilometer Autobahn, waarvan trouwens maar 5% onbeperkte snelheid toelaat. Maar dat is te doen, zeker omdat je niet al voor 4 km/u boven het limiet bekeurd wordt. Gelukkig hadden we onze winterbanden thuis gelaten...

Bomen

2011-03-20T23:09:00.000+01:00

Bomen leven lang, bomen leven veel langer dan mensen. Bomen leven lang omdat ze geen seks hebben, omdat ze een aseksuele voortplanting hebben, las ik eens. Bomen zijn stabiel hebben niets nodig behalve enkel essentialia die ook voor mensen gelden, schone lucht en een stabiel klimaat. Bomen die uit zichzelf sterven zijn dan ook een teken voor de mens dat er iets mis is in zijn leefomgeving. Bomen zijn betrouwbaar, ze wisselen niet opeens van plaats. Bomen zorgen voor vruchten en voor vruchtbare aarde.

Het is jammer dat ze ook moeten zorgen voor lucifers en timmerhout, maar er zijn bossen die speciaal voor dit doel worden aangeplant.
Je vraagt je dan ook af wat er met Nederland aan de hand is, net als vorig jaar wordt er ook dit jaar in het wilde rondgekpapt. Kijkend uit het raam van de trein wanneer je door het land reist, word je droevig. Als je op kantoor zit hoor je in de verte de zaagmachines. Ben je op vakantie dan herken je het landschap van het jaar daarvoor niet meer. Weer meer parkeerplaatsen. In het weekend word je gewekt door buren die de lente voelen aankomen en eens een boompje gaan opruimen.
Ik kan niemand veerwijtend aankijken, ook de tuin van mijn vakantiehuisje is een stuk kaler. Mannen in het dorp hebben voor mij vakkundig gerooid. De bomen stonden mij niet in de weg, maar de zon voor de buren werd er door tegengehouden. Dilemma’s, kiezen tussen bomen en buren. Ratio, buren, en emotie, mijn bomen, komen niet goed op een lijn.
Nu voor ons door de broze economie de bomen niet meer tot in de hemel groeien, ergeren we ons misschien dat de niet-metaforische bomen ons de loef afsteken. Zon weghouden mochten ze al nauwelijks, tot in de hemel groeien is godgeklaagd.